Wanneer kun je spreken van een traditie? Als je het meer dan één keer doet? Zo ja, dan is het bijwonen van de Bob Dylan verjaardagslezing bij boekhandel Riemer inmiddels een traditie. Ik was er vorig jaar voor het eerst, en dat smaakte naar meer.
De 2024 editie was deze keer in Groningen (alleen maar jonge mensen op straat, echt een studentenstad) en op de dag zelf. We zaten achterin een prachtige boekenwinkel tussen de sectie Bijbels en Theologie. Er waren ongeveer veertig mensen en in de presentatie van Hans stond dit keer de mondharmonica centraal.
We luisterden verschillende stukken, er kwamen er allerlei feitjes voorbij, en ik leerde allemaal nieuwe dingen. Zoals dat ik een excuus moet bedenken om een keer naar Tulsa toe te gaan. Kortom, het was genieten.
![](https://janvandenberg.blog/wp-content/2024/05/image-2-5.jpg)
Er was deze keer ook een quiz. De eerste drie vragen kon ik nog meekomen. Daarna niet meer. Maar goed, ik weet nu inmiddels wel het IQ van Bob.
Het duurde maar een uurtje en ik was verbaasd dat het eigenlijk al weer zo snel voorbij was. Het mocht van mij nog wel een uur duren.
![](https://janvandenberg.blog/wp-content/2024/05/image-2-6.jpg)
Hierna waren er nog wat publieksvragen en interactie. Ik tipte hier nog het boek The Essential Interviews dat ik momenteel lees. Het is een chronologische volgorde van een aantal hoeksteeninterviews uit de rijke carrière van Dylan. Door deze allemaal achter elkaar te lezen, ga je patronen zien. Hans vroeg welke, en daar ga ik misschien nog even wat los over schrijven.
Fan zijn van Bob
Ik kwam pas vrij laat in het leven tot Bob. Dit kwam door twee dingen. Het lezen van Kronieken/Chronicles (geniale atypische autobiografie) én het veel draaien van The Bootleg Series Volumes 1–3 (Rare & Unreleased) 1961–1991. Kronieken kocht ik bij Boekhandel Koster op Urk nadat ik het daar al maanden had zien liggen. En de Bootleg CDs kocht ik bij (meen ik) Fame Amsterdam. Ik denk het beide zo rond 2006 was. Vanaf toen was ik wel verkocht.
Maar ik ben nooit heel diep gegaan, zoals ik met een paar andere bands en artiesten dat wel doe/heb gedaan.
Ik denk dat dit komt omdat oeuvre van Dylan is zo rijk, breed en diep is, daar kun je je helemaal in verliezen. Daar kun je een leven lang, of meer, op studeren En zo ver ben ik nog lang niet.
Iemand die dat wel is, is Tom Willems. Zijn website https://debobdylanaantekeningen.blogspot.com/ is één van mijn favoriete sites. Deze site begon hij na dat hij klaar was met een andere site: https://bobdylaninnederland.blogspot.com/ en en passant schreef hij 15 (!) boeken over Dylan. De feiten die hij deelt, de verdieping, het is van een ander niveau.
Ik heb uitgerekend dat hij op zijn beide sites bij elkaar 5447 artikelen over Dylan schreef. Maar afgelopen vrijdag maakte hij bekend dat het klaar was. Het kan verkeren. Ik ga zijn site missen.
Mooi stuk Jan. Ik ontdekte Bob Dylan met het album Time Out Of Mind in 1997, sindsdien heb ik aardig bibliotheekje aangelegd. Momenteel lees ik het tweede deel van The double life Bob Dylan. Jouw tip gaat op het verlanglijstje.
Leuk om te horen Ronald. Dat boek (The Double Life of Bob Dylan) ken ik dan weer niet, die gaat op mijn lijstje 😉