Vlak voor onze voeten schiet grote rat schiet uit het portiek van het Willy-Brandt-Haus. Het hoofdkantoor van de SPD. Dit is geen metafoor. Dit is wat we gisteravond zagen.
We zijn in Berlijn. Een grote stad. Het borrelt, tjoekt en ruikt. Zoals grote steden dat vaker doen. Maar deze stad ruikt als een puber die nog worstelt met alle nieuw geuren die zijn lichaam plotseling lijkt te produceren.
We zijn net aangekomen en doen even een korte wandeling. Ons hotel zit in het centrum van de stad.
De gezichten die we zien voor de verschillende cafΓ©s staan gespannen. Maar na een kort rondje en twee late doelpunten is de teleurstelling van de vuile straten af te schrapen en bloedt de stad leeg.
Ze hebben hier wel veel graffiti, zegt de oudste. Ja dat klopt, zeg ik.
Wat ze ook veel hebben zijn verkiezingsposters en willekeurige boeken op stroomverdeelkasten.
Vandaag begint het echt. Ben benieuwd van welke kant deze stad zich dan laat zien.
![](https://janvandenberg.blog/wp-content/2024/05/6411938f-bb58-4abd-b6de-03073a0fe161-1.jpg)
![](https://janvandenberg.blog/wp-content/2024/05/img_6947-1.jpg)
![](https://janvandenberg.blog/wp-content/2024/05/img_6944-1.jpg)
Veel plezier daar!
@blog It's not Berlin if it doesn't randomly smell like piss or sewers every now and then π₯²